Eric Pearl:

"Waarom ik?"

 

Het nuchtere verhaal van Eric Pearl en hoe hij met zijn huidige werk in aanraking kwam is op zijn minst komisch en opmerkelijk te noemen. Het nu volgende verhaal is een Nederlandse samenvatting van zijn relaas zoals dat op zijn website te lezen is. 

Dr. Eric Pearl

Dr. Eric Pearl

"Ik had een grote chiropractiepraktijk in Los Angeles met alle luxe van dien; drie huizen, een Mercedes, twee honden en twee katten. Hartstikke mooi als ik er niet zo bizar slecht mee omgegaan was. Ik gaf teveel geld uit, dronk teveel en mijn relatie liep stuk. Prozac hielp", vertelt Eric.

Een paar maanden later liep hij met zijn assistente op Venice Beach. Zij pushte hem om naar een kaartlezer te gaan. Eric vond het belachelijk, maar liet zich desondanks toch overhalen. De kaartlezeres vertelde na de kaartlezing tegen hem dat zij ook 'speciaal werk deed dat met meridiaanlijnen te maken heeft' en dat hij dat bij zijn werk ook goed zou kunnen gebruiken. Ze wees hem tot slot op een hoofdstuk in The Keys of Enoch, een boek waarin hierover uitleg wordt gegeven. Eric vroeg wat haar 'speciale werk' zou moeten kosten en kreeg te horen dat hij 333 dollar moest betalen. "Nou, bedankt", antwoordde hij fijntjes en zag de krantenkoppen al voor zich: "Joodse zigeunerin licht argeloze chiropractor op". Pearl kon het voorval niet uit zijn hoofd zetten en ging uiteindelijk toch maar naar een boekwinkel om het hoofdstuk te lezen. Daarna sprokkelde hij het benodigde geld alsnog bij elkaar voor zijn Reconnectie.

 

Hoe kóm je zo gek om 333 dollar te geven?"

"Terwijl ik daar lag kon ik het nog steeds niet geloven: hoe kóm je zo gek om 333 dollar aan een volkomen vreemde te geven om haar lijntjes te laten trekken op mijn lichaam (de methode zoals Eric Pearl die is gaan doceren gaat anders in zijn werk – red.)? Ik lag daar maar te denken aan wat ik allemaal met dat geld had kunnen toen. Ineens bedacht ik me dat ik het geld nou toch al kwijt was en ik net zo goed kon ophouden met mijn gejammer en maar zien of het iets zou opleveren. Ik merkte helemaal niks tijdens haar sessies.
De nacht na de eerste sessie werd hij echter wakker en had het gevoel dat 'hij niet alleen was'. Tijdens de tweede sessie kon hij ineens zijn benen niet stilhouden, wat zich gaandeweg uitbreidde tot zijn gehele lichaam. Hij kreeg het onbeschrijflijk koud, terwijl hij zich (midden in de zomer) in een ruimte zonder airconditioning bevond. Klappertandend en wel kreeg hij een deken om zich heen en wachtte af tot hij weer 'ontdooid' was. Daarna vertrok hij enigszins verward naar huis, waar hij de dag min of meer in vergetelheid doorbracht.

 

Vreemde verschijnselen

Eric3

Eric op een seminar

De volgende dag ging Eric weer aan het werk. Zeven patiënten, waarvan er meerdere al jaren bij hem onder behandeling waren, vroegen hem of hij om de behandeltafel aan het lopen was (terwijl hij dat niet deed) tijdens hun ontspanningsoefening. Sommigen informeerden of er intussen andere mensen in de behandelruimte waren gekomen en twee patiënten vertelden met het schaamrood op de kaken dat ze het idee hadden dat er mensen door de kamer vlogen. Zijn medewerkers vonden dat hij er anders uitzag, maar Eric vertelde niets over zijn belevenissen in het weekend.

De dagen en weken daarna ontstonden er nieuwe wonderlijke zaken. Mensen hadden soms het gevoel aangeraakt te worden als dat niet het geval was. Daarna begonnen patiënten genezingen te rapporteren. In het begin ging het om 'simpele' zaken zoals pijnklachten. Eric vroeg patiënten hun ogen te sluiten en bewoog dan zijn handen enkele minuten boven hun lichaam. Hun pijn verdween. Als ze vroegen wat hij had gedaan dan zei hij "Niks en vertel het aan niemand".

Intussen veranderde er – tot Eric's verbazing - ook van alles in zijn persoonlijk leven. Zijn overmatige alcoholgebruik verdween en hij beperkte zich inmiddels tot een enkel glaasje bij het diner. Nog gekker vond hij het stoppen van zijn TV-verslaving, die werd vervangen door boeken lezen! Als hij ging slapen dan voelde hij allerlei fysieke sensaties, zoals spiertrekkingen en geluiden. Hij hoorde zelfs 'stemmen in koor zingen' in zijn oor. Eric dacht dat hij gek geworden was. "Iedereen weet dat je als je gek wordt stemmen hoort. Die van mij zóngen…. in koor!"
Zijn patiënten rapporteerden nieuwe verschijnselen zoals 'kleuren zien zoals we die op aarde niet kennen' en 'engelen zien'. Eric schonk hier eerst geen aandacht aan totdat hij merkte dat mensen steeds dezelfde engelen, dezelfde boodschappen en dezelfde namen noemden.

 

Van bazig type naar 'ontvanger'

Intussen was het Eric duidelijk geworden dat er de antwoorden op de vele vragen die hij had met betrekking tot alle verschijnselen niet te vinden waren. Hij maakte zich zorgen over twee problemen: de effecten van zijn sessies waren niet te voorspellen en kon daardoor geen resultaten garanderen. Verder had hij zelf onvoorspelbare fluctuaties in zijn energieniveau, wat soms 3 dagen maar ook wel eens 3 weken duurde.

Werken met frequenties

Werken met frequenties

"Ik was altijd een bazig type geweest dat alles naar zijn eigen hand zette. Kun je je voorstellen wat er gebeurde toen ik begreep dat ik - om de kans op effect van een healing te laten toenemen - 'mezelf er tussenuit moest halen'? Dat betekende: niks zélf sturen en me 'laten leiden door een hogere macht'. Je kunt je toch niet vóórstellen dat dat uit míjn mond komt?", aldus Eric. Het werkte wél, want hoe meer Eric zijn aandacht losliet, hoe krachtiger de respons was. Tot zijn verbijstering vonden er zelfs genezingen plaats terwijl hij aan zijn boodschappenlijstje dacht.

'Ontvangen, niet zenden', hoorde hij herhaaldelijk. Dat leek Eric geheel in tegenspraak met wat healers doen. Bij zijn volgende patiënt paste hij toe wat hem gezegd was, weliswaar aarzelend en hopend dat hij haar niet zou benadelen als hij 'niks zou doen'. Eric keerde zijn handpalmen naar boven en 'ontving van zijn patiënt via zijn handen" en 'van het universum via zijn kruin'. Hij ervoer het als liefdevol, verwarrend en 'nederig'. De patiënt rapporteerde de bekende ervaringen en haar Chronisch Vermoeidheids Syndroom en colitis waren na de sessie verdwenen... ook al had Eric 'niks' gedaan. Dat was het moment dat hij volledig kon accepteren dat hij niet de healer was maar als 'katalysator' functioneerde. Hij concludeerde dat het misschien toch klopte dat híj dit werk deed, ook al voldeed hij geenszins aan het 'profiel van een traditionele healer': "Misschien was het wel zo dat ik dit júist moest gaan doen omdat ik géén jurken draag, wierook brand of blootvoets rondloop".

(Bron: www.thereconnection.com. Nederlandse compilatie van "Why me".)

Vind Dr. Eric Pearl - Nederland op Facebook!

Evenementen Dr. Eric Pearl Nederland

Garanties voor genezing
bestáán niet

"In het begin vond ik het heel lastig, dat ik mijn cliënten niet kan beloven dat ze een bepaald resultaat kunnen verwachten", zegt Chav. "Ik sprak daar met een vriendin over, die arts is. Zij maakte me duidelijk dat geen enkele behandelaar garantie kan geven over genezing. Het maakt niet uit of het nou om het voorschrijven van medicijnen gaat of een andere vorm van behandeling. Het is altijd afwachten of het helpt. Volgens haar staan we daar niet zo bij stil als we naar een dokter gaan en vragen dus niet om garanties. Dat luchtte erg op, want ik heb - net als die arts - écht de intentie te bieden wat de cliënt nodig heeft", aldus Chav.


 

Genezing van de 4-jarige Jered

Sommige genezingen waren spectaculair, zo ook die van Jered, een 4-jarig jongetje. Hij droeg kniebraces omdat hij niet meer kon staan zonder hulpmiddelen. Zijn ogen schoten alle kanten uit en konden niet 'focussen' en hij kon niet meer praten. Zijn gezichtsexpressie was verdwenen en hij kwijlde hevig. Dit was het gevolg van het verdwijnen van de myelinelaag om de zenuwen in zijn hersenen.

Jered had per dag gemiddeld vijf 'grand mal'-aanvallen (zeer ernstige epilepsie-aanvallen waarbij de patiënt onder meer het bewustzijn verliest). Zijn 'gewone' epilepsie-aanvallen werden door zijn medicijnen beperkt tot 'slechts' zo'n 16 aanvallen per dag. Zijn moeder vertelde dat het contact met Jered geheel weg was.

Epilepsie stopte na één sessie
Jered werd tijdens de sessie zó onrustig dat zijn moeder bij hem moest gaan zitten om zachtjes zijn handen vast te houden en liedjes voor hem te zingen.
Die dag stopten zijn epilepsie-aanvallen. Geheel!

"Bloemen"
Aan het eind van de tweede sessie kon Jered weer focussen op voorwerpen, kon hij de deurknop vinden en deed vervolgens zelfstandig de deur open. Toen hij bij de receptie kwam en een boeket zag zei hij glimlachend 'bloemen'. Die nacht trof zijn moeder hem bij de TV aan bij het Rad van Fortuin. Jered was hardop het alfabet aan het citeren.

Weer naar school
Vijf weken later zat Jered weer op school en ving ballen op het speelplein.

Dit verhaal is een voorbeeld van talloze onverklaarbare genezingen. Zoals Eric ook zelf zegt, geeft het slechts aan wat mogelijk is en niet wat zal gebeuren.